Şimdi Decorator yapısını göstereceğim örnekle daha iyi anlayacağınızı düşünüyorum 🙂

Örneğin, aşağıdaki gibi bir arayüz ve temel sınıf tanımlayabilirsiniz:

Daha sonra, bu arayüzü kullanan decorator sınıfları oluşturabilirsiniz:

Bu şekilde, SimpleCoffee nesnesi üzerine Americano veya Cappuccino eklemeleri yaparak nesnenin özelliklerini ve davranışlarını değiştirebilirsiniz.

Umarım konuyu anlaşılabilir bir şekilde sizlere anlatabilmişimdir.

Örnek proje halini aşağıda ki Github logosuna tıklayarak gidebilirsiniz;

Her arabada olabilecek/arabanın ortak özelliklerini belirttiğim Car adında bir abstract class oluşturuyorum.

Araba tiplerini, kalıtım sayesinde Car abstract sınıfından alarak Sedan, SUV ve Hatchback araç tiplerini oluşturuyorum.

Programda oluşabilecek type hatalarını engellemek ve belirli tiplerin dışına çıkılmaması adına CarTypes adında bir enum oluşturuyorum.

Şimdi sıra geldi Factory’imizi oluşturmaya..
CarFactory adında bir public class oluşturuyorum ve içine Create adında geriye Car modelinde değer döndüren bir method hazırlıyorum.

* Koddan anlaşılacağı üzere, ben CarFactory‘de Create methoduna Sedan tipini gönderdiğimde bana new Sedan(); bloguna girip oluşturduğum nesnin artık Sedan yapısında;
4 teker olacağını, sunroof ve elektrikli olmayacağının bilgisini vermiş oluyor.

Şimdi bakalım Fabrikamız gerçekten bir Sedan arabamı üretmiş? 🙂

Eğer Factory.Create’içine Hatchback gönderirseniz; Sunroof’ı olmayan, elektrikli ve 4 tekerlekli bir araba üretecektiniz 🙂

Umarım konuyu anlaşılabilir bir şekilde sizlere anlatabilmişimdir.

Örnek proje halini aşağıda ki Github logosuna tıklayarak gidebilirsiniz;

“Veri merkezli uygulamalarda veriye erişimin ve yönetimin tek noktaya indirilmesini sağlayan yapıya Repository Pattern denir.”
*Yani OOP mantığında da söylediğimiz gibi kod tekrarı olmadan, saf ve temiz bir şekilde veritabanı işlemlerinin tek bir noktadan kontrol edip, yönetilmesini Repository Pattern ile sağlıyoruz.

# Peki Repository Pattern faydaları nelerdir?

• Projede değişiklikler yapıldığında kolayca yönlendirilebilir olması,
• Esnek bir mimari yapıda olması,
• Unit-Test yapabilmemizi kolaylaştırması,
• Veri işlemlerinde ki hataları görmemizi kolaylaştırır.

Şimdi yapacağımız örnekle birlikte kafamızda oluşan yapıyı sağlam bir şekilde oturmasını sağlıyalım.. 🙂

Örneğimiz şu şekilde;
Xamarin ile yapılan bir mobil restaurant uygulaması düşünelim… Uygulamamız veri(stok,masa,fiş,adisyon vb.) bilgilerini dışardan API yardımıyla SQL’den alıyor ve ekrana basıyor.
Eğer Repository Pattern bilmeseydik; Arka planda her SQL CRUD işlemleri için ayrı ayrı classlar ve ayrı ayrı metodlar yazıcaktık. Buda bize çok fazla efor ve zaman kaybı yaratacaktı. Fakat Repository Pattern ile birden fazla veri işlemlerini tek bi çatı altından yapacağız.

Şimdi projeye Repository klasörünü açıp içine BaseRepository adı altında bir class açıp interfacemizide tanımlayıp kodlarımızı yazmaya başlıyoruz.

IBaseRepository interface’de kullanacağımız metodların imzalarını oluşturup bırakıyoruz…

Interface’lerimizi tanımladıktan sonra ana classımıza implement edip içlerine sunucumuzdan çekilecek verilerin HttpWebRequest ‘lerimizi oluşturuyoruz.
Ben anlamanız için sadece ReadAll ve ReadById metodlarını göstereceğim create,update,delete işlemini sizlere bırakıyorum:)

Repository metodlarını tamamladığımıza göre artık kategori,stok,ürün,adisyon vb. veri işlemlerinde tek bir noktadan istek gönderip, gelecek cevabı beklemek kalıyor..

Örnek; Kategoriler tablosunu istiyorum;

Gördüğünüz gibi result değişkenimin içine baktığım da 6tane verimin geldiğini görüyorum. API’den diğer verileri çekmek için .ReadAll(“Kategoriler”); ‘de parantez içinde ki valueyi değiştirmemiz yeterli. Nasıl mı ? buyrun örnekler;

Stoklar tablosunu istiyorum -> string query = await baseRepo.ReadAll(“Stoklar“);
Adisyon tablosunu istiyorum -> string query = await baseRepo.ReadAll(“Adisyon“);
Masalar tablosunu istiyorum -> string query = await baseRepo.ReadAll(“Masalar“); gibi gibi..

# Peki ben Masalar tablosundan hepsini değilde sadece ID numarası 35 olan masayı istiyorum nasıl getirebilirim?

Bu sefer .ReadAll yerine .ReadById kullanacağız.. buyrun;

Diğer delete/update/create işlemlerinide sizlere bırakıyorum. Zaten mantığı anladıysanız gerisi çok sabit 🙂

Bir yazımızın daha sonuna geldik..
Umarım projelerinizde sık sık Repository Design kullanır ve sevdiklerinize kullanımını tavsiye edersiniz. Unutmayın ki çalışacağınız firmalarda, büyük projelerde Repository Design çok fazla karşınıza gelecektir. Ben örneğimde sadece veri işlemleri için kullandım. Repoyu çok farklı yerlerde, işlerinizi hafifletmeniz için kullanabilirsiniz.

Herkese bol mantıklı kodlamalar 🙂

static void Main()
{
     Application.EnableVisualStyles();
     Application.SetCompatibleTextRenderingDefault(false);
     Application.ThreadException += new ThreadExceptionEventHandler(ErrorThread);
     Application.Run(new frmLogin());
}

Şimdi hata durumunda tetiklenecek olan ErrorThread eventini oluşturuyorum;

private static void ErrorThread(object sender, ThreadExceptionEventArgs e)
{
    File.AppendAllText(Application.StartupPath + "\\error.txt",
        "\nHata Zamanı:" + DateTime.Now +
        "\nHata Nedeni:" + e.Exception.Message);
}

Hatanın ne olduğunu anlayabilmem için ThreadExceptionEventArgs içinde bulunan Exception.Message ifadesini hata nedeni olarak gösteriyorum…

Şimdi programımız olası bir hata durumunda .exe‘nin bulunduğu yere error.txt diye bir metin belgesi oluşturup dakika dakika kaydettiğini görebilirsiniz 🙂

Peki.. hatayı mail olarak göndermek istiyorsak ne yapmalıyız diyorsanız çözümü çok basit.. hemen projeme sendMail adında bir class açıyorum..

public static void Process(string _hataNedeni)
{
        SmtpClient sc = new SmtpClient();
        sc.Port = 587;
        sc.Host = "smtp.gmail.com";
        sc.EnableSsl = true;

        sc.Credentials = new NetworkCredential("eposta@gmail.com", "gmail_sifre");

        MailMessage mail = new MailMessage();

        mail.From = new MailAddress("eposta@gmail.com", "Ekranda Görünecek İsim");

        mail.To.Add("alici1@mail.com"); 

        mail.Subject = "Programda hata oluştu!";
        mail.IsBodyHtml = true;
        mail.Body = "\nHata Zamanı:" + DateTime.Now +
                  "\nHata Nedeni:" + _hataNedeni; 

        sc.Send(mail);
}

Bu sefer metin belgesi kodumu siliyorum ve mail göndermeyi tetiklettiriyorum.

private static void ErrorThread(object sender, ThreadExceptionEventArgs e)
{
     sendMail.Process(e.Exception.Message);
}

Programı hataya düşürdüğüm zaman gördüğünüz gibi otomatik olarak mail hesabıma düştü 🙂

Bu konumuzda bu kadar eğer projelerinizde neler olup bittiğini öğrenmek istiyorsanız bu kısa yolu kullanarak öğrenebilirsiniz.
Herkese bol mantıklı kodlamalar 🙂

Yanii.. Get ve Set metodlarını birer kontrol mekanizması olarak düşünebiliriz . Kod blokları arasında oluşabilecek hataları önceden engelleyen “hoopp hemşerim nereye” diyen bodyguard’ımız 🙂 tabi sadece hataları engellemek için değil, diğer istediğimiz limitlemeleri, koşul kontrollerini de get & set içinden yapabiliriz.

Bilmemiz gereken bilgiler;
• get : Kapsül içindeki verileri okumamız için çalışan metod. (Get -> Getir olarak aklınızda kalabilir)
• set : Kapsüle veri göndereceğimiz zaman kullanacağımız metod.
• value : Kapsüle dışardan gelen veriyi incelemek veya atama yapacağımız zaman kullanacağımız anahtar kelime,
• return : Geriye bir değer döndürmemize yardımcı olan anahtar kelime.

Örneğin nerelerde Get&Set kullanabiliriz?
– Kimlik numarasına harf ataması yapılmasını engelleme durumunda,
– Belirli bir kritere uygun olup olmamasını kontrol ettirme gibi durumlarla örneklendirebiliriz..

Şimdi birlikte kısa bir örnek yapalım;
Hedefimiz şu : Kullanıcıdan bir TC kimlik numarası isteyeceğiz ve TC numarasını tekrar çağırdığımızda ilk 4 hanesini görüp geri kalanını yıldız (*) ile gizleyeceğiz.
(benzeri örnek: 16haneli kredi kartı bilgisinin ilk 4 hanesini görüp kalanının *** olması gibi..)

İlk önce Personel.cs olarak bir class açıyorum ve malzemelerimi yavaş yavaş ekliyorum;
1-) _tckimlikNumarasi adında uzaklardan erişimi olmayan bir private değişken oluşturuyorum.
2-) tckimlikNumarasi adında her yerden erişilebilen, gelen veriyi _tckimlikNumarasi ‘e aktaracak bir kapsül oluşturuyorum.

public class Personel
    { 
        private string _tckimliknumarasi; 
        public string tckimlikNumarasi{ get; set; }  
    }

* _tckimliknumarasi olarak açılan değişkenim private olduğu için diğer classlardan erişimi olmayacaktır. Veri gönderdiğim zaman bütün iş yükü tckimlikNumarasi ‘nin set bloğu arasında olacaktır.

Şimdi projeye geri dönersek; İlk önce kullanıcıdan gelen TC numarasının boş olup olmadığını daha sonrasında da 11 haneli olup olmadığını kontrol edeceğiz. Eğer kriterlere uyuyorsa hata mesajım çıkacak, uymuyorsa direk else bölümüne geçip _tckimliknumarasi değişkenine verimi atayacağım.

public string tckimlikNumarasi
        {
            get { return _tckimliknumarasi;  }
            set
            {
                if (String.IsNullOrEmpty(value) || value.Length != 11) 
                {
                    Console.WriteLine("Lütfen 11 haneli TC numaranızı giriniz!");
                }
                else
                {
                    _tckimliknumarasi = value;
                }
            }
        }

* Şimdi set tarafımdaki koşullarım bitti, hemen get tarafını kodlamaya başlıyorum.

Get tarafında ki amacım neydi? tckimlikNumarasi çağırdığım zaman 11 hanenin ilk 4hanesini gösterip 7haneyi yıldız yapmaktı…

Hatırlarsanız string değerlerin belirli bir aralığını almak istiyorsak Substring kullanıyorduk. O yüzden _tckimliknumarasi değişkenime 0,4 Substringi uygulayıp sonuna da yıldızlarımı ekledim mi istediğim her şey olmuş olacak 🙂

 
 get
 {  
     _tckimliknumarasi = _tckimliknumarasi.Substring(0, 4) + "*******";
     return _tckimliknumarasi;
 }

Personel.cs tarafım hazır, Program.cs tarafına geçip per adında Personel classını üretiyorum.

 Personel per = new Personel();

Artık işim personele tc numarası atamak ve tc numarasını çağırmak…

 Personel per = new Personel();
 per.tckimlikNumarasi = "62411867016";

 Console.WriteLine(per.tckimlikNumarasi);

Kodumuzu şimdi inceleyelim bakalım;